Aynı kumaşı yaygın ve yönlü ışıkta, kamera ve kadrajı koruyarak çekin. Zemin rengini, dokuyu ve parıltıyı birlikte gösterin.

Simli kumaşı aynı kadrajda iki kez çekin. İlk karede geniş ve yaygın ışıkla zemin rengini, örgüyü ve baskının sınırını gösterin. İkinci karede kamera ve numune aynı yerde kalsın, daha yönlü bir ışıkla simin tekil yansımalarını görünür kılın. Çekim ayarlarını ve ışığın yerini kaydedin. İki görüntü yan yana geldiğinde alıcı hem kumaşın olağan görünümünü hem ışık yönü değiştiğinde ortaya çıkan parıltıyı okuyabilir. Bir karede daha çok ışık noktası görünmesi, o kumaş bölümünde daha fazla sim kullanıldığı anlamına gelmez. Bu nedenle fotoğrafta neyin değiştiğini çekim etiketinde açık tutun.
Çapraz gümüş sim şeridi taşıyan mat mavi bir jarse düşünün. Yaygın ışık altında mavi kumaş ve şeritteki tanecik dağılımı okunur. Daha yönlü ışıkta bazı tanecikler belirginleşir ve zeminde daha keskin gölgeler görülebilir. Bu iki görünüşten hangisinin katalogda ilk açılacağı ürüne göre kararlaştırılır. İlk görselden renk ve desen bekleniyorsa yüzeyin tamamı seçilebilmeli. İkinci görselde parıltı anlatılıyorsa, yansımaların yalnız baskı alanında olduğu görülebilmeli. Çekim planını, en yüksek parlamayı bulmak yerine kumaşı karşılaştırılabilir biçimde gösterecek iki bakış etrafında kurun.
Numuneyi mat ve nötr bir yüzeye yerleştirin. Kumaşın yönünü, masadaki yerini ve kadrajın sınırını not edin. Hem simli alan hem baskısız kumaş görünsün. Örneğin çapraz şeridin bir ucu ve jarse örgüsü aynı karede kalırsa, ışık değiştiğinde motifin yerinin değişmediği rahatça görülür. Kamera sabit bir desteğe alınabilir. Lens, mesafe ve açı aynı kalmalı. Numune kıvrılıyorsa doğal biçimde durmasına izin verin veya her iki karede aynı destekle yerleştirin. Kumaşı bir karede gerip diğerinde bırakmak, ışığın yanında örgünün görünümünü de değiştirir.
Katalogda birden fazla renk yer alacaksa aynı çekim yüzeyi ve kamera konumuyla her renk için bir çift oluşturun. Bir rengi yakından, diğerini uzaktan göstermek parıltı noktalarının büyüklüğünü farklı okutur. Kumaşlar farklı desen ölçeklerinde bile olsa ortak bir genel kare ile başlayın. Yakın plan gerekiyorsa ayrı bir ayrıntı görüntüsü hazırlayın. Genel görünüş baskının kumaş üzerindeki oranını, ayrıntı karesi ise taneciklerin ve ilmeklerin birlikte nasıl göründüğünü açıklar. Aynı kadrajı yeniden kurabilmek için numune ve kamera konumunu yazın. Birkaç ay sonra yeni renk geldiğinde görüntüler aynı örüntüye eklenebilir.
Ortamda pencere, tavan lambası ve çalışma ışığı birlikte kullanılıyorsa, kumaşın bir tarafı sıcak diğer tarafı soğuk görünebilir. Karşılaştırma için rengi ve yönü yönetilebilen ortak bir ışık ailesi seçin. Pencere kullanılacaksa bulut geçişi, saat ve perdedeki hareketin iki çekim arasındaki farkı değiştirip değiştirmediğini kontrol edin. İki kare peş peşe çekilse bile parlaklık değişebilir. Mümkünse kamera ve kumaş sabitken yalnız ışık düzenini değiştirin. Birden fazla değişiklik gerekiyorsa bu bilgiyi çekim kaydına taşıyın. Böylece sonraki ekip parıltının hangi koşulda ortaya çıktığını doğru okur.
Geniş bir ışık kaynağı veya uygun bir yayıcı, mavi jarseyi tek bir parlak bölgeye çekmeden aydınlatmaya yardımcı olur. Işığı kurduktan sonra numuneye yakın ve biraz daha uzak bakın. Kumaşın düz rengi, örgü yönü ve sim şeridinin sınırı belirgin olmalı. Işığı fazla yükseltirseniz açık renk taneler aynı açık alan gibi birleşebilir. Çok kısarsanız mavi örgü karanlıkta kalabilir. Baskıdan uzakta kalan düz kumaşa bakarak ilk pozlamayı kurun ve şeritteki parlak alanı ayrıca kontrol edin. Bu kare katalogdaki renk ve desen ilişkisinin okunacağı bir başlangıç sağlar.

Düz bir gri kart veya nötr referans parçası ilk kontrol karesinde kullanılabilir. Kartın aydınlatması kumaşın aydınlatmasına yakın olsun. Kartı baskının gölgesine ya da lambaya çok daha yakın bir noktaya koyarsanız sağlıklı bir eşleşme elde edemezsiniz. Kontrol fotoğrafını saklayın, yayına seçtiğiniz karede kartın bulunması gerekmez. Kamerada beyaz dengesini elle ayarlayabiliyorsanız aynı çalışma içinde aynı değeri veya ölçülmüş referansı kullanın. Amaç renk kanalını göz kararı daha mavi veya daha sıcak yapmak yerine yeniden çekim için bir temel sağlamaktır. Farklı ışık kaynakları kullanmak gerekiyorsa bu değişikliği kayda alın.
Kumaşın örgüsü, yakından bakıldığında moiré gibi düzenli olmayan bir izlenim bırakabilir. Ekranda desen dalgalanıyorsa önce asıl fotoğrafı gerçek piksel boyutuna yakın inceleyin. Katalog için küçültülen karede oluşan çizgi, kumaşın üzerinde yoksa kumaşı yeniden eğerek kıyası bozmak yerine çözünürlük veya örnekleme sorununu ayırın. Gerekirse iki karşılaştırma karesini baştan yeni bir sabit mesafede çekin. Aynı kadrajdaki boş kumaş bu durumda faydalıdır. Baskı içindeki tanecikler ile örgüde görüntüleme sırasında ortaya çıkan bir düzeni ayırmanıza yardımcı olur.
Kamerayı ve kumaşı yerinde tutun. Daha yönlü ışığı, şerit üzerinde birkaç ayrı parıltı görülecek bir konuma getirin. Gümüş parçaların tümünü bir beyaz blok gibi gösterecek şiddet ya da açıdan kaçının. Işığı küçük adımlarla hareket ettirip taneciklerin nerede belirdiğine bakın. Bir açıda bütün şerit matlaşıyorsa, biraz farklı bir yön belirli taneleri aydınlatabilir. Zemin renginin ve kumaşın örgüsünün bu ikinci karede de seçilmesi önemli. Aşırı karanlık bir arka plan parıltıyı göreli olarak büyütür ve alıcının kumaşın geri kalanını görmesini zorlaştırır. Işığın konumunu numune yönüne göre kaydedin.

İki görüntüyü kıyaslarken aynı pozlama ayarlarını koruyun. Kamerada diyafram, enstantane ve ISO sabitlenebiliyorsa üçüne de bakın. Manuel modda otomatik ISO açık olabilir. Aynı pozlama ayarı, ışık düzeni değişince görüntünün her bölümünün aynı parlaklıkta kalacağı anlamına gelmez. Bir ışık diğerinden çok güçlü ise aynı ayarlarda bir kare daha koyu ya da daha açık olabilir. Kıyas için bu farkı mümkün olduğunca aydınlatma düzeniyle yönetin. Çekimden sonra iki kareyi bağımsız aydınlatıp eşitlemek bazen asıl farkı gizler. İki set için ayrı bir katalog düzenlemesi gerektiğinde bunu karşılaştırma kaydından ayrı tutun.
Telefonla çalışılıyorsa desteklenen kamera uygulamasında odak ve pozlamayı kilitleyin. Pozlama ve odak kilidinin beyaz dengesini de sabitlediğini varsaymayın. Telefonun işleme ayarı, lens veya beyaz dengesi değişebiliyorsa iki görüntüyü ayrı kontrol edin. Otomatik lens geçişinin kadrajı değiştirdiğini fark ederseniz aynı lens ve mesafeye dönün. Kumaş sabit olduğu için netliği şeridin sınırına veya yakındaki ilmeğe alın. Görüntüdeki beyaz parıltının kenarı taşmışsa ışığın konumunu veya gücünü küçükçe değiştirin. En parlak noktaların kaybolduğu bir kare ile kumaşın dokusunu bütün olarak gösteren görüntü farklı amaçlara hizmet eder.
Kamerada histogram veya parlak alan uyarısı bulunuyorsa, şeridin tamamının ayrıntısız parlak bir yüzeye dönüşüp dönüşmediğini inceleyin. Birkaç çok küçük yansıma ile geniş bir beyaz alan aynı etkiyi vermez. Mat zemin ile baskılı şeridi birlikte karşılaştırın. Mavi renk yönlü karede beklenmedik ölçüde koyulaşıyorsa, ışığın ne kadarının kumaşa ulaştığını ve kullanılan kaynağın rengini kontrol edin. Önce kaynak ve yayıcı düzenini değiştirerek denemeyi yeniden kurun. Gerekli çekim ayarı değişikliğini not edin. Gerçek parıltının gösterilmesi, kumaşın diğer bilgilerini kaybettiğiniz bir kareye bağlı kalmanızı gerektirmez.
İlk kareye müşterinin renk, desen ölçeği ve zemin dokusu için başvuracağını düşünün. Orada kumaşın sınırı veya baskısız alanı anlaşılır kalsın. Sonraki kareyi «yönlü ışıkta detay» gibi kısa bir başlıkla ilişkilendirebilirsiniz. Simin etkisini daha kolay görmek için iki kare birbirine yakın kullanılabilir. Fotoğraflara yapay parıltı işaretleri ya da oluşmamış noktalar eklemek kumaşın gerçek görünümünü değiştirebilir. Ton düzeltmesi yapılacaksa iki kare üzerinde karşılaştırmayı koruyacak biçimde çalışın. Baskı rengini ayrı bir fotoğrafa benzetmek için yalnız bir karede kontrast veya renge sert bir müdahale yapmaktan kaçının.
Fotoğrafın görüntülendiği ekran, boyut ve çevre ışığı da görünen tonu etkiler. Özellikle çevrimiçi katalogdaki küçük önizlemede tekil parçacıklar birleşip düz bir şerit gibi görünebilir. Hem büyük görseli hem katalogdaki gerçek gösterim boyutunu kontrol edin. Görüntü küçülünce parıltı bütünüyle kayboluyorsa, aynı materyalin fiziksel ölçeğini koruyan bir ayrıntı görünümü ekleme kararını değerlendirin. Renk veya doku onayı gerekiyorsa müşterinin elindeki gerçek numuneyi esas alın. Görseller, hangi ışıkta neyin görüleceğini ve hangi kumaştan söz edildiğini açıklamaya yardımcı olur.
İlk çekimden önce mat kumaşın bir bölümünü kontrol noktası seçin. Kamera önizlemesinde bu bölge iki karede de görülebilsin. Hedef aynı renk tonunu yaklaşık olarak korurken gümüş tanelerdeki yansımaları değişen ışıkta gösterebilmektir. Yaygın ışık için yayıcıyı yerleştirip mavi kumaşa bakarak bir deneme yapın. Ardından pozlamayı değiştirmeden yönlü ışığı deneyin. Koyu kumaş gürültü içinde kalıyor ya da metalik noktalar ayrıntısız beyaza dönüyorsa ilk ayarı her iki kareye uygun olacak şekilde yeniden kurun. Bir deneme dosyasını yalnız kontrol olarak saklamak, yayıma gidecek dosyada neyin değiştiğini daha sonra bulmayı kolaylaştırır.
Çekim masasında ışığın yeri yalnız sağ ve sol diye kayda geçmesin. Kameraya göre hangi yanda, kumaşa göre ne kadar yüksek ve yaklaşık ne kadar uzakta olduğunu yazın. Yayıcı kullanıyorsanız yayıcının kumaşa göre duruşu da kayda girebilir. Mümkünse masanın kenarına küçük, kadraj dışı konum işaretleri koyun. Yönlü ışıkta parıltı kaybolursa aygıtı ilk kayıtlı noktaya getirebilirsiniz. Çok sayıda renk çekilirken işaretler, numuneler arasında kamera ve ışık yerinin fark edilmeden değişmesini önlemeye yardımcı olur. Bu çalışma kaydı için karmaşık bir düzenek gerekmez. Üstten bir yerleşim çizimi ve iki kontrol fotoğrafı da aynı bilgiyi taşıyabilir.
Kumaşı hazırlarken çekim günü oluşan ezilme ve çekim için verdiğiniz destek de görüntüyü değiştirir. Ürün gerçek kullanımda hafif kıvrımlı duruyorsa, kıvrımı göstermek için ayrıca bir ürün görünüşü çekebilirsiniz. Sabit kadrajda yapılan ışık kıyası içinse düz yüzey daha kolay bir başlangıçtır. Bir rulo numunesi masaya yatırıldığında kenar kendiliğinden kalkıyorsa, iki çekimde de aynı tarafta aynı biçimde kalsın. Şeridin bir uçtaki parlaklığı kıvrılan kenara denk geliyorsa, o bölgenin şeklini fotoğraf kaydında gösterin. Böylece ayrı bir açıyla çekilen kullanım görüntüsü iki sabit kareden biriyle karıştırılmaz.
Katalog için iki resmi aynı oranla kırpın. Şerit ve kumaş kenarı her iki karede benzer büyüklükte kalsın. Aynı numuneyi farklı büyüklüklerde göstermek, yakın karede tanelerin olduğundan büyük veya yoğun algılanmasına yol açabilir. Ayrıntı fotoğrafı eklediğinizde onu genel görünüşten ayıran kısa bir açıklama kullanın. Örneğin «yakın plan, yönlü ışık» ifadesi, müşterinin gördüğü tanecikleri bütün kumaşın ölçüsünde hayal etmesine yardımcı olur. Dosyaları dışa aktardıktan sonra renk ve netliği yeniden inceleyin. Genel sayfada iki görsel aynı ölçekte duruyorsa ışık farkı, ölçekteki değişimden daha kolay ayırt edilebilir.
İnce gümüş noktaları ortaya çıkarmak için keskinleştirmeyi fazla artırdığınızda kumaşın örgüsü boyunca da parlak kenarlar oluşabilir. Önce baskısız mavi parçaya bakın. Orada daha önce görülmeyen beyaz noktalar ya da koyu kenarlar oluşuyorsa düzenlemeyi düşürüp ikinci görüntüyü tekrar kontrol edin. Yayıma hazırlarken kullanılan renklendirme ve kontrast kararlarının ikisine de nasıl uygulandığını not edin. Yönlü ışık karesinde gerçek olmayan yeni noktalar eklenirse, müşterinin fiziksel kumaşla karşılaştığında göreceği etki değişir. Son incelemeyi masaüstü boyutunda ve küçük ekran görünüşünde yapın. Görselin biri kırpıldığı için diğerinden daha çok parlıyormuş gibi okunmamasına dikkat edin.
Bir sonraki çekimde yeni numune eskiye göre daha mat görünüyorsa önce eski fotoğraftaki düzeni yeniden kurun ve fiziksel örnekleri aynı ışıkta yan yana görün. Yeni ve eski numuneyi tek karede çekmek, kamera ve aydınlatma farkının etkisini azaltır. Sonra her biri için yayılan ve yönlü ışık çiftini yeniden alın. Bu sayede tüm farkı tek bir telefon ekranından yorumlamak yerine, kararın hangi kumaşa ve hangi çekim düzenine ait olduğunu açıklayabilirsiniz.
Numune kodunu, baskı rengini ve çekim tarihini dosyalara bağlayın. Işığın yönünü, yaklaşık uzaklığını, yayıcı kullanılıp kullanılmadığını ve kameranın konumunu yazın. Kullanılan lens, pozlama ayarları ve beyaz dengesi de kaydedilebiliyorsa değişiklikleri sonraki çekimde daha hızlı bulursunuz. Yaygın ve yönlü görüntüleri ayrı adlandırın. Telefonla çekimde beyaz dengesi elle sabitlenmediyse bunu belirtin. İşleme sonrası kullanılan kırpma ve genel renk düzeltmesini de saklayın. Yeni bir partinin fotoğrafı geldiğinde eski dosya, kıyasın farklı çekim şartlarından mı yoksa gerçekten görüntülenen malzemeden mi etkilenebileceğini değerlendirmeye yardımcı olur.
Yayıma giden dosyaları numune koduyla eşleştirin. Katalog kırpımı değişirse iki kareyi yeni boyutta birlikte açıp şeridin hâlâ aynı büyüklükte göründüğünü kontrol edin.
Koleksiyon için önce bir referans numunenin çiftini çekin ve katalogda kullanılacak ekranda birlikte inceleyin. Sonra diğer renklerde aynı düzeni izleyin. Teknik prova için yönlü karede tanelerin ayrı seçilebildiği alanı not edin. Yaygın karede ise baskının sınırı ve kumaş dokusu okunmalı. Kumaşa sim ve varak baskı farkı karşılaştırması iki yüzeyin farklı görsel etkilerini anlatır. Simli kumaş fotoğrafında iki ayrı ışık görünüşünü korumak, tek parlak kareye sığmayan zemin ve yansıma bilgilerini müşteriye ulaştırır. Aynı kadraj kaydı oluştuktan sonra yeni renklerin de aynı düzenle karşılaştırılması kolaylaşır.
Telefon: +90 212 576 5250
Faks: +90 212 493 0336
E-posta: info@unlutransfer.com
Yenidoğan Mah. Eser Sok. No: 6-8
Bayrampaşa, 34030,
Istanbul / Türkiye
TR 9150171175
Bayrampaşa Vergi Dairesi