Fiziksel ana numuneyi, aynı koşullarda çekilen fotoğrafları ve kabul sınırlarını tek bir onay kaydında birleştirin.

Lake kumaşta parlaklığı onaylamak için üzerinde anlaşılan bir fiziksel ana numune, ona ait fotoğraflar ve üretimde kabul edilecek görünümün tarifi tek bir kayıtta buluşmalıdır. Ana numune ışığın kumaş üzerinde nasıl gezindiğini doğrudan görmeye yarar. Fotoğraflar bakılan bölgeyi, kumaşın yönünü ve farkın nerede belirdiğini hatırlatır. Kabul sınırları ise sonraki metrajın hangi koşulda tekrar inceleneceğini belirler. Bu bilgileri kartın kodu ve sürümüyle birbirine bağladığınızda tasarımcı, satın alma ekibi ve üretici aynı yüzey üzerinden konuşur.
Tütün kahvesi, bronza çalan ince dokulu bir giysilik kumaşı örnek alalım. Numune düz bakışta sakin görünürken ışığa doğru çevrildiğinde ipliklerin üzerinde geniş bir yansıma oluşuyor. Tasarım ekibi hafif bir parlaklık istiyor. Tedarikçinin elindeki ikinci parça biraz daha canlı görünüyor ve fotoğrafı daha aydınlık bir masada çekilmiş. Hangi parçanın seçildiğini ve ötekinin hangi koşulda kabul edilebileceğini yalnız görüntü dosyalarının adına bakarak çözemezsiniz. Kayıt, her iki kumaşın aynı zeminde nasıl bakıldığında ayrıldığını da tarif etmelidir.
Kumaşın değerlendirilecek alanını bütünüyle görebileceğiniz bir ana parça seçin. Düz bir yüzeyin yanı sıra hafif bir kavis de incelemek istiyorsanız numuneyi buna yetecek büyüklükte saklayın. Çok küçük bir kırpıntıda kenarın gölgesi, tutucu izi ve kavis, görmeniz gereken yansımanın önüne geçebilir. İpliklerin çizgisi belli olan bir kumaşta bu yönü kartın kenarında okla gösterin. Parlak tarafı ve bakılacak bölgeyi arka yüzden veya kart üzerinden işaretleyin. Yüzeyin okunduğu alana yapıştırıcı, iğne, kalem ya da tutucu değdirmeyin.
Kartın kayıt numarasına tarih, kumaş tanımı, renk, yüzün yönü ve onay sürümünü ekleyin. Tütün kahvesi örneğinde kartın merkezindeki geniş yüzeyi karşılaştırma alanı seçebilirsiniz. Kesim kenarına yakın ipliklerin ve tutucu çevresinin ayrı görünebileceğini not edin. Uygulama yalnız desenin bir bölümündeyse hangi motifin veya zemin geçişinin onaylandığını belirtin. Birden fazla bölge önemliyse ana parçanın üzerinde iki ayrı bakış alanı tarif edin. Birinde sıcak yansıma, diğerinde kaplamanın kesildiği çizgi değerlendirilebilir. Böylece sonraki kişi yüzeyin hangi noktasına bakacağını fotoğraf olmadan da bulabilir.
Ana parçayla eşleşen bir örneği tedarikçi için hazırlayın. Aynı metrajdan kesilmiş parçaların bile en boyunca birbirinden ayrılabileceğini düşünerek, yollamadan önce aynı ışıkta yan yana inceleyin. İki kartta da aynı sürümü ve hangi kopyanın kimde olduğunu yazın. Montaj biçimi farklıysa kavis ve gölgelerde oluşabilecek değişimi kaydedin. Kartların arkasına onayı veren kişinin ve teslim alanın adını koymak, bir sonraki siparişte hangi kopyanın geçerli olduğunu bulmayı kolaylaştırır. Sürüm değişirse eski parçayı yeni siparişin dosyasından ayırın ve önceki işlere gerektiğinde erişilebilecek biçimde saklayın.
İlk karede kartın tamamı, kumaşın yönü ve çevredeki sade zemin görünsün. Bu kare daha sonra yakın çekimin kumaşın neresinden alındığını bulmaya yardım eder. İkinci karede yansımayı merkezde gösteren daha yakın bir bakış kullanın. Kumaşın renkli alanı ile yansımanın açık kısmı aynı kare içinde okunabilsin. Çok açık yansımanın ayrıntısı kaybolursa, görüntüyü çeken cihazın nasıl pozladığını kontrol edin. Yakın çekimde küçük bir kenar veya kumaşın belirgin bir kesim yönü görünürse aynı alanı fiziksel parçada yeniden bulmak kolaylaşır.

Ana parça ile aday numuneyi mümkünse aynı karede, yan yana ve aynı yönde çekin. Ortak bir çekim yapamıyorsanız cihazı, ışığı, zemini ve yüzey açısını olabildiğince sabit tutun. Otomatik beyaz dengesi, yüksek kontrast ve gölge açma gibi ayarlar, dosyalar yan yana geldiğinde kumaşta olmayan bir ayrım yaratabilir. Çekim koşullarını not edin ve karar verilen orijinal görüntü dosyasını saklayın. Birinden ayrıntı göstermek için kırpma yaparsanız tam kareyi de aynı kayıtla eşleştirin. Ekrandaki parlaklığı kumaşın ölçülmüş parlaklığı olarak kaydetmeyin.
Yüzey düzken çekilen fotoğraf ile hafif kavisli fotoğrafın dosya adında bu ayrımı gösterin. Kavisli karede kullanılan desteğin türünü ve kumaşın hangi yüzünün ışığa döndüğünü ekleyin. Örneğin ana kumaş tezgâh üzerinde düzken hafif parlak, yuvarlak bir destek üzerindeyken daha uzun bir yansıma veriyor olabilir. Yeni aday düz konumda eşleşse bile aynı destek üzerinde daha keskin bir ışık sınırı gösterebilir. Açıyı eşitleyip karşılaştırın. Gerçek kullanımda yalnız düz yüzey önemliyse kavisli gözlemi ayrı bir not olarak kaydedin ve onayın hangi duruma ilişkin olduğunu belirtin.
Önce numuneleri eşit ve yaygın ışık altında inceleyin. Bu bakış, zeminin genel tonunu ve yüzeyde geniş alanlara yayılan farklılıkları ayırt etmeyi kolaylaştırır. Ardından yönü belli bir ışıkla aynı parçaları çevirerek yansımanın şekline, genişliğine ve nerede kesildiğine bakın. İki ekibin aynı düzeni kurabilmesi için ışığın türünü, kumaşın hangi yönünün ışığa baktığını, zemini ve gözlem konumunu yazın. Kabul kararında kullanılacak bakış ile ürünü farklı ortamda görmek için eklenen gözlemi kayıtta ayırın.
Kumaşın bir örneğini yarım tur çevirerek görülen farkın parçaya mı, bakışa mı bağlı olduğunu irdeleyebilirsiniz. Ardından iki numuneyi birlikte çevirip aynı sırayla inceleyin. Bir parçayı üstten diğeri yana eğik dururken okumak kıyaslamayı değiştirir. Rulodan gelen numunede çözgü veya baskı yönü belirgin değilse kesimde bilinen kenarı işaretleyin. Yeni kesit aynı kart yönüyle takıldığında başka bir ekip, masa başındaki ilk gözlemi tekrarlayabilir. Geniş bir yansımanın fotoğrafta görünmesi zorsa, onu nerede ve hangi hareketle gördüğünüzü bir cümleye yazın.
Işık soldan geldiğinde masanın sol tarafındaki parça daha canlı görünüyorsa numunelerin yerini değiştirin. Fark yerle birlikte değişirse önce aydınlatmayı düzeltin. Fark aynı parçada kalırsa kumaşın hangi konumunda görüldüğünü yazın. Yanal bir kararmanın yüzeyin bütününe ait olduğunu düşünmeden önce orta alana ve kenara ayrı ayrı bakın. Çalışma sırasında pencereye doğru dönerek veya diğer masaya geçerek ikinci bir görünüm elde etmiş olabilirsiniz. Onay kaydında gözlemleri ışık düzenlerine bağlamak, sonradan karşılaştırılan iki cümleyi birbirinden ayırır.
Tek bir ana parça hedeflenen görünümü anlatır. Daha zayıf ve daha güçlü parlaklığın ne ölçüde kabul edilebileceğini ise iki sınır parçasıyla gösterebilirsiniz. Bunları ana parça ile aynı renk ve yüzey yapısına olabildiğince yakın kumaşlardan seçin. Aksi halde renk farkı, iplik yapısı veya desen yansıma farkını gölgeleyebilir. Üç kartı aynı yönde dizin. Ekipten hangilerinin kabul edilebilir olduğunu açıkça onaylamasını isteyin. Uygun bir sınır numunesi henüz bulunamadıysa kayda bunu yazın ve belirsiz örneklerde ana parçaya dönüleceğini belirtin.

Daha yumuşak yansıma gösteren örneğe alt sınır, daha canlı olana üst sınır diyebilirsiniz. Bu adlar yalnız yan yana karşılaştırılan ve birlikte kabul edilen görünüm için geçerlidir. Genişçe bir alanda yayılmış hafif parlaklık, küçük bir alanın ayna gibi göze çarpmasıyla aynı biçimde değerlendirilmez. Daha parlak kart çok dar bir çizgi oluştururken ana örnek geniş geçişli görünüyorsa yalnız canlılık sırası yazmak geçiş biçimini tanımlamaz. Üründe önemliyse kayda yansımanın dağılımını ve hangi alanda değerlendirildiğini de ekleyin.
Onaylanan kartlar arasındaki görünümün kabul edildiğini yazarken kontrol edilen alanı belirleyin. Tütün kahvesi kumaşta gövdenin geniş düz alanı için bir sınır, ince cep kapağındaki kat üzerinde farklı bir görünüm kararı olabilir. Benzer biçimde, ortada ana karta yakın duran ancak bir kenarında kesintisiz mat bir şerit görülen metraj, tanımlanan sorun alanı nedeniyle yeniden incelenebilir. Bu kararı baştan yazmak, iyi görünen tek bir noktadan yola çıkarak bütün metrajın kabul edilmesini önler. Siparişe göre hangi görünüm farklarının bekletme veya yeniden numune isteği doğurduğu anlaşılır olmalıdır.
Ölçüm kullanmak istiyorsanız numunenin yapısına uygun bir yöntem seçip iki tarafın aynı biçimde uygulayabildiğini doğrulayın. Kumaşın örgüsü, esnemesi ve eğriliği cihazın gördüğü yüzeyi etkileyebilir. Kullanılan geometri, desteğin ne olduğu, kumaşın yönü, bakılan bölge, tekrar sayısı ve sonucun nasıl özetleneceği yazılı olmalıdır. Aynı cihazda farklı açıdan alınan okumaları doğrudan tek bir ölçü gibi bir araya getirmeyin. Ürüne özgü ölçüm koşulları belirlenmeden başka yüzeyler için kullanılan bir sayıdan tekstil toleransı türetmeyin.
Diyelim ki yeni metrajda cihazın değeri ekipçe belirlenen aralıkta kalıyor ancak ışık altında belirgin bir parlak şerit görülüyor. Sipariş metninde böyle bir durumda numunenin bekletileceğini ve şerit bölgesinin ana kart ile karşılaştırılacağını yazabilirsiniz. Tersi durumda, gözle eşleşen bir kesitin ölçümü sınırı aşıyorsa cihaz düzenini, yönünü ve desteği kontrol edin. Aynı yerde tekrar edin ve yakın bölgelerden bilgi alın. Ardından karar yetkisi olan kişi ilk kayıt ile yeni gözlemleri birlikte değerlendirsin. Ölçümün bağlayıcı mı, görsel kararın tamamlayıcısı mı olacağı baştan anlaşılırsa bu durumlarda kurallar değişmez.
Üretim için kısa bir kayıt yeterli olabilir. Ana kartın kodu ve sürümü, tedarikçi kopyasının kodu, kumaşın parti bilgisi, bakılan yüz ve yön, karşılaştırma koşulları, iki fotoğraf dosyası, varsa sınır kartları ve kararın tarihi aynı kayıtta bulunsun. Ayrıca hangi alanda fark görüldüğünü ve kabulün düz veya kavisli görünümün hangisini kapsadığını yazın. Karar verilemediyse yeni örnek istenen alanı kayda geçirin. Gözden geçiren kişinin adı ile onayı kimin verdiğini belirtin. Böylece sonraki ekibin dosyalardan karar çıkarması gerekmez.
Rulo geldiğinde kesitin rulonun neresinden alındığını kaydedin. Adayı ana kartla aynı dayanak üzerinde karşılaştırın. Ürün birden fazla partiden kesilecekse parçaların baştan birbirine eşleşmesini sağlayın. Bazı yüzeyler sırayla incelendiğinde uyumlu görünürken bitmiş üründe yan yana gelince belirgin bir eşik oluşturabilir. Bu durumda bitmiş üründeki komşuluğu küçük bir deneme düzeninde kurun. Farkın hangi partiler arasında görüldüğünü ve dikimde hangi yüzlerin yan yana geleceğini not edin. Kol ve gövde gibi bitişik paneller için karar veriyorsanız kıyaslamayı yalnız dosya adlarıyla yürütmeyin.
Ana ve sınır parçalarını kapalı, temiz bir yerde, değerlendirilen yüzeyleri birbirine bastırmadan saklayın. Kartı tekrar çıkardığınızda yüzeyde toz, buruşma veya tutucu izi olup olmadığına bakın. Fiziksel parçanın görünümü ilk kayıttan sapmışsa tedarikçi kopyasıyla aynı düzende kıyaslayın ve gerekirse yeni ana kartı birlikte seçin. İlk fotoğraflar incelemenin yerini ve koşulunu bulmaya yardım eder. Güncel üretim kararı için geçerli fiziksel kopyayı işaretlemek, yanlışlıkla eskimiş bir kartın yeniden kullanılmasını engeller.
Bir anlaşmazlıkta son adım, farkı ürün kararına bağlamaktır. Yeni parça yalnız masa üzerinde daha güçlü yansıyor ve onay koşulunda ana karta yaklaşıyorsa bu gözlemi olduğu gibi yazın. Ürün tasarımında aynı yüzey başka bir panelle birleşiyorsa yan yana bakın. Sınırın dışındaki alanı işaretleyin ve kararın bütün ruloya mı, belirli bir bölgeye mi ilişkin olduğunu belirtin. Onay, koşullu onay veya yeni numune isteğini tarih ve parça koduyla kaydedin. Yeniden inceleme gerektiğinde fotoğraf ve fiziksel kart, aynı soruyu baştan tarif etmeye gerek kalmadan değerlendirmeyi sürdürmenizi sağlar.
Kayıt tamamlanmadan önce incelemeye katılmamış bir ekip arkadaşından aynı karşılaştırmayı yapmasını isteyin. Önce kart numarasını ve güncel sürümü fiziki dosyadan bulsun. Ardından fotoğraflardaki yakın planın nereye karşılık geldiğini belirlesin. Tütün kahvesi örneğini iki ışık durumunda eline alıp yansımanın genişlediği konumu tarif etsin. Bir sonraki partide bu görünümün hangi değişiminin yeniden inceleme gerektirdiğini de kendi cümlesiyle aktarsın. Farklı bir alanı tarif ediyorsa kayıttaki yüzey işaretini veya bakış yönünü netleştirin. Sözlü olarak düzelttiğiniz ayrıntıyı kartın kaydına da geçirin.
Kumaşın düz yüzeyini okumak kolayken kenar geçişi konusunda iki ekip farklı şeyler görebilir. Böyle bir durumda genel görünüm ve yerel fark için kayıt içinde ayrı alan açın. Kenara yakın çizginin hangi uzunlukta devam ettiğini, kesim yerinden ürün yüzüne geçip geçmediğini ve hangi ışıkta görüldüğünü yazın. Bir taraf yansımanın şiddetini, diğeri zeminin tonunu tarif ediyor olabilir. Aynı numuneyi kart üzerinde çevirip bir fotoğrafı da aynı açıdan çekin. Görüntüye yalnız konumu gösterecek bir işaret gerekiyorsa işaretli kopyanın yanında orijinal kareyi saklayın. Karar kuru ve temiz bir yüzey için verildiyse bu bilgiyi de ekleyin.
Bazı siparişlerde onay tek bir kumaş kodundan daha geniş bir grup için istenir. Aynı renk ailesindeki iki zemin, aynı ışıkta birbirine yakın görünse bile yüzey parlaklığını farklı taşıyabilir. Bir kartı yeni renk veya farklı örgü için geçerli kılmadan önce üretilecek kumaşı aynı düzende değerlendirin. Aynı sınır parçaları işe yaramıyorsa yeni bir grup açın. Önceki grubun fotoğraf ve karar koşullarını bulabilmek için yeni kayda eski kart kodunu iliştirin. Böylece bir onay yürürlükten kaldırılmadan diğerine başvurulabilir.
Toplantı sonunda tek bir kararı kayda geçirin. Örneğin ana kart ve iki sınır kartı gövde panelleri için geçerli olabilir, ancak cep kapağında ışık bandı keskinleşiyorsa yeniden örnek istenebilir. Karar üretim ekibine aktarılırken yeniden örneğin nereden kesileceğini, hangi kartla yan yana getirileceğini ve kimin kabul vereceğini belirtin. Gerekirse çekim masasını gösteren genel kareyi ekleyin. Bir fotoğraftaki yansımayı tekrar kurabilen ekip, onayı sonraki partiye aktarırken aynı yüzey kararını verebilir.
Telefon: +90 212 576 5250
Faks: +90 212 493 0336
E-posta: info@unlutransfer.com
Yenidoğan Mah. Eser Sok. No: 6-8
Bayrampaşa, 34030,
Istanbul / Türkiye
TR 9150171175
Bayrampaşa Vergi Dairesi