Mat ve parlak numuneyi aynı düzende karşılaştırın. Hareket eden yansımayı zemin tonundan ayırın ve gerekiyorsa renk ölçüm koşulunu kaydedin.

Lake görünümlü bir kumaş, geniş bir ışık yansımasının altında daha açık veya daha soluk görünebilir. Aynı parça yansıma bölgesinin dışında daha koyu algılanabilir. Rengi değerlendirmek için mat referansı ve parlak numuneyi aynı doğrultuda, aynı dayanak üzerinde ve aynı ışıkta yan yana koyun. Önce güçlü parlama oluşturmayan bir açıdan tonlarını karşılaştırın. Sonra yönlü bir ışıkla parlak bölgeyi hareket ettirip farkın yansımayla birlikte değişip değişmediğini izleyin. Sonucu ürünün kullanılacağı ışıkta yeniden değerlendirin. Ölçüm gerekiyorsa cihazın ışığı nasıl topladığını ve aynasal bileşeni dahil edip etmediğini de kayıt altına alın.
Örneğin aynı partiden patlıcan moru kumaşın biri mat, diğeri parlak iki parçası gelsin. Parlak örneğin ortasında pencere ışığından gelen açık renkli bir şerit vardır. Şerit dışında kumaş daha derin mor görünür. Mat örnekte geniş alan daha eşit görünür. Parlak örneğin daha açık bölgesine bakarak tüm boyayı açık olarak tarif etmek acele bir yorum olur. Bir kez yansımanın dışında kalan alanları, bir kez de ikisini ürün olarak gördüğünüz açıyı karşılaştırın. İki görünüm, tekrarlanabilir bir renk gözlemi ve bitmiş ürünün nasıl algılandığı hakkında farklı bilgi verir.
Aynı dokuma, renk ve yönle hazırlanmış parçalar varsa onları kullanın. Mat ve parlak parçalar farklı partilerden veya farklı kumaşlardan geliyorsa bunu sonucu yazmadan önce kaydedin. Parlak yüzeye uygulanan işlem dışında lif, boya, dokuma veya daha önceki bitim değişmiş olabilir. Başlangıçtaki referansı tedarikçi belirttiyse onun kodunu da ekleyin. Hangi örneğin işlem öncesi hâle ait olduğu netse renk tartışmasında bu bilgi işe yarar. Mat parça ayrı bir ürünse onu kendi bitimiyle değerlendirin.
Numuneleri aynı boyda ve benzer şekilde düz yerleştirin. Aynı nötr arka planı kullanın. Kumaş inceyse arkadaki yüzeyin etkisi olabilir. Parçaların biri tek kat, biri birkaç kat duruyorsa ikisini de uygun ve aynı şekilde taşıyın. Numunenin yüzünü ve iplik yönünü arkaya işaretleyin. Özellikle yönlü dokularda, bir parçayı çevirip öbürünü sabit bırakmak farklı bir parlaklık yaratabilir. Parçalar üst üste durmadığında birbirlerine gölge düşürmeden karşılaştırılabilir.
Gözlem için geniş ve yumuşak bir ışık seçin. Mümkünse içi nötr renkli, ışığı belirli bir kabin kullanın. En açık yansımanın içine bakmadan, iki parçanın orta bölümlerindeki tonu karşılaştırın. Farkı “daha açık”, “daha kırmızıya yakın” veya “daha griye yakın görünüyor” gibi görülen bir özellik üzerinden yazın. Aynı bakışı parçaların yerini değiştirdikten sonra tekrarlayın. Daha açık görünen taraf masanın aynı köşesinde kalıyorsa ışık düzenini kontrol edin. Fark numuneyle birlikte yer değiştiriyorsa aynı bölgeleri yeniden karşılaştırın.
Bir kat kumaş ışığı geçiriyorsa kıyas öncesi hangi dayanağın kullanılacağını seçin. Çıplak masada görülen renk, beyaz astarla kullanılan ürün üzerinde farklı görünebilir. Renk kabini için tüm adaylarda aynı dayanağı kullanın. Ardından üründe gerçekten kullanılacak astar veya destekle ikinci bir karşılaştırma yapın. Bu iki koşulu ayrı kodlayın. Üst üste kat gerektiğinde kumaşı aynı yönde katlayın ve numunenin üretildiği yüzü üste getirin. Bir örneğin arkasında koyu, diğerinin arkasında açık malzeme kaldığında, renk farkına ilişkin gözlem yüzey işleminden önce bu yerleşime bağlı olabilir. Masada belirlediğiniz koyu morun hangi dayanak üzerinde görüldüğünü not etmek, sonraki numuneyi aynı koşula yerleştirmenizi sağlar.
Bazı örneklerde aynı zemin renkten bahsedilirken kastedilen şey kumaşın aynı boya partisinden kesilmiş olmasıdır. Bazılarında mat ve parlak kumaş ayrı bitim ürünleridir ve renk kodları aynı olsa bile üretim kayıtları farklıdır. Bu ayrımı numuneler masaya gelmeden öğrenmeye çalışın. Renk ölçerken veya gözle kıyaslarken aynı boya partisinin işlemsiz bir parçası varsa yararlı bir başlangıç sunar. Parlak numunenin baz rengiyle ilgili soru geldiğinde o parçayı ve kullanılan bitimi birlikte inceleyebilirsiniz. Mat örnek tek fiziksel referans olarak verilmişse, onay hedefinin mat referansta görülen ton mu yoksa parlak parçanın ürün üzerindeki görünümü mü olduğunu yazın.
Önce ışığı değiştirmeden bakış açısını az miktarda değiştirin. Parlak parça üzerindeki şerit kumaşın başka bir bölgesine geçebilir. Aynı noktada yansıma varken ve şerit geçtikten sonra ne gördüğünüzü not edin. Açık alan şeritle birlikte yer değiştiriyorsa, yansımanın görünen tona katkısı vardır. Bu gözlem, kumaşlar arasında başka bir renk farkı bulunmadığı sonucunu tek başına vermez. Daha yumuşak ışığa dönüp parlama dışında kalan kısımları tekrar görün.

Parlak şerit yalnız çok dar bir açıdan görünüyorsa bunu yazın. Bir başka örnekte yansıma daha geniş yayılabilir. Ürün üzerinde yansımanın hangi alandan geldiğini anlamak için kumaşı düz biçimde ve gerekiyorsa ürünün kavisini taklit eden destekle inceleyin. Örneğin ceket önünde sol ve sağ panel farklı eğimde durduğunda yalnız bir yanda ışık toplanabilir. Düz karşılaştırmayı ve montajlı görünümü ayrı saklayın. Görmek istediğiniz farkın düzlükten mi yoksa ışığın yönünden mi kaynaklandığını kontrol etmek için her adımda tek bir koşulu değiştirin.
Parlak yüzeyde yansımayı kaydırırken numunenin konumunu bir kenara göre izleyin. Örneğin açık şeridin ilk bakışta kumaş ortasından geçtiğini, ikinci bakışta üst kenara yaklaştığını ve orta bölümün daha koyu göründüğünü kaydedin. Mat parçada aynı değişiklik çok daha güç fark edilebilir. Bir görünümde koyu ve soluk algılanan bölgeler diğer görüşte yer değiştirebilir. Aynı mor tonun iki ayrı renk olduğu izlenimine kapılmamak için fotoğrafın baktığınız alanı açıkça göstermesine dikkat edin. Dikiş, kat veya elin kumaşa verdiği biçim görüşe giriyorsa doğal yerleşimi ayrıca kaydedin. Sonra aynı parçayı düz biçimde izleyip yansımanın genişliğindeki farkı not edin.
Telefon veya kamera aynı kumaşı çekimden çekime farklı aydınlatabilir. Parlak bölüm çok açık olduğunda otomatik pozlama arka plandaki tonu koyulaştırabilir. Görselleri birbiriyle kıyaslayacaksanız kadrajı, pozlamayı ve beyaz ayarını mümkün olduğunca koruyun. İki fiziksel parçayı tek karede çekmek şartları karşılaştırmayı kolaylaştırır. Fotoğraf üzerinde rengi değiştiren düzenlemelerden önce fiziksel parçaya tekrar bakın. Fotoğrafı bir konum ve görünüm kaydı olarak saklayın. Son karar, aynı ışıkta incelenen asıl numuneye dayanır.
Tasarım ve tedarik ekibinin kullanacağı ortak bir ışık koşulu belirleyin. Başlangıç için tanımlanmış gün ışığı benzeri bir kaynak kullanılabilir. İkinci turda ürünün satıldığı veya giyildiği yerdeki daha sıcak ışık gibi farklı bir kaynak seçin. Yalnız ışığın türünü değiştirin. Kumaş yönü ve konumu aynı kalsın. Her koşulda güçlü yansıma dışındaki taban tonunu karşılaştırın. Renkler bir ışık altında yakın, başka bir ışıkta ayrı görünüyorsa sonucu iki gözlem olarak yazın. Bir ışıkta görülen yakınlık, diğer ışıklarda beklenen eşleşmeyi tek başına doğrulamaz.

Işık tipiyle bakış açısını aynı anda değiştirmeyin. Bir pencere önünden sıcak renkli bir lambaya geçerken parça da eğilmişse, farkın hangi değişiklikle ortaya çıktığı belirsiz kalabilir. Her iki ışıkta aynı düz yerleşimde bakın. Ardından ürünün kullanılacağı açıya dönün. Işığın açık parlama şeridine renk verip vermediğini ve kumaşın yansıma dışındaki tonunun değişip değişmediğini ayrı yazın. Gerekirse incelemeyi ikinci bir kişiyle aynı konumda yineleyin.
Üretimde iki parçanın yan yana kullanılacağı düşünülüyorsa, aynı malzemeyi hazır ürünün şekline yakın bir düzende kontrol edin. Bir parçayı ışığa dik öbürünü eğimli tutmak, birlikte duracakları ürün hakkında yanlış izlenim oluşturabilir. Parçalar gerçekten farklı açılarda duracaksa, bu açıları ayrı ayrı canlandırın. Çizimde veya fotoğrafta hangi yüzün görünür kaldığını belirtin. Kullanıcı bir paneldeki tonun öbüre uyduğunu veya ayrıldığını hangi konumda fark edecekse o konumu kapsamınıza alın.
Renk kabininde numuneye yakın duran renkli bir aksesuar gözün kıyasını etkileyebilir. İlk karşılaştırmayı yalnız patlıcan moru iki parça ve nötr çevreyle yapın. Aksesuarla uyumu da değerlendirmek gerekiyorsa aynı ayrıntıyı ikisine birden ekleyin. Bir panelde mor ile sıcak bir metalin, öbüründe mor ile koyu bir astarın birlikte görülmesi, iki numuneye aynı soru sorulmadığı anlamına gelir. Bu kullanım karşılaştırmasını ayrıca kaydedin. Işığı değiştirdikten sonra kumaşları uzun süre aynı koşulda tutmanız gerekiyorsa, hangi sırayla baktığınızı ve geçişten sonra görünümü ne zaman değerlendirdiğinizi not edin. Birden fazla kişi varsa aynı sırayı kullanın.
Bir spektrofotometrenin renk verdiği koşulu sorun. Bazı küre geometrili cihazlar aynasal bileşeni dahil ederek veya hariç tutarak renk ölçebilir. Aynasal bileşen, yüzeyin ışığı belli bir yöne daha güçlü geri gönderen kısmıdır. Dahil eden ve hariç tutan kipler farklı ölçüm düzenlerine karşılık gelir. Aynı kumaşı iki farklı kipte ölçtüğünüzde sayılar farklı çıkabilir. Kıyas için aynı cihaz düzenini, aynı kumaş yüzünü ve iplik yönünü kullanın. İki kip kullanıldıysa sonuçları birbirinden ayrı tutun.
Ölçüm alanının kumaşın temsil edici bir bölümünü kapsadığını doğrulayın. Çok dokulu bir yüzeyde bir bölge yüzeyin tamamı gibi davranmayabilir. Tekrarlar yapılacaksa hangi bölgelerin ölçüldüğünü ve numunenin yönünün değişip değişmediğini not edin. Tedarikçiyle ölçüm geometrisini, aydınlatıcıyı, cihaz açıklığını, altlığı ve kullanılacak numune hazırlığını anlaşmaya bağlayın. Bir renk farkı değeri ancak hangi koşula ait olduğu bilindiğinde karşılaştırılabilir. Renk cihazı kipi ve parlaklığı doğrudan ölçen cihazın sonucu farklı sorulara yanıt verir.
Aynasal bileşeni dahil eden bir ölçüm, yüzey parlaklığı farkının renk değerlendirmesindeki etkisini azaltmaya yardımcı olabilir. Hariç tutan bir ölçümde yüzey yapısı ve parlaklık farkı, ölçülen sonuçta daha belirgin rol oynayabilir. Bu yüzden raporun hangi kipte hazırlandığını bilmeden sonuçları aynı kabul ölçütüne bağlamayın. Renk farkını sayıyla belirtmek istiyorsanız raporun kullandığı yöntemi ve hangi referansla karşılaştırıldığını not edin. İki ölçüm kipinin farkını doğrudan bir parlaklık değeri olarak kabul etmeyin. Proje parlaklık ölçümü gerektiriyorsa yüzeyin yapısına uygun ayrı yöntemi atölye veya ölçüm ekibiyle belirleyin. Gözle yapılan normal kullanım kontrolünü de aynı dosyada ayrı bir kayıt olarak koruyun.
Tek bir spot ölçümün ışık içinde farklı görünen bölgenin tamamını tarif etmesi beklenmemelidir. Örneğin parlaklık şeridi panelin ortasından geçmişken cihazın ölçtüğü nokta şeridin dışında olabilir. Ölçümün hangi fiziksel noktaya denk geldiğini bir şema üzerinde belirtin. Kumaş yönü değiştirilerek farklı yerlerden ölçüm alınacaksa her ölçümün konumunu ve yönünü yazın. Aynı tabloda farklı açıklıklarla veya farklı altlıklarla toplanan değerleri karşılaştırmadan önce farkı kontrol edin. Numune sayısı veya ölçüm noktaları işin büyüklüğüne göre seçilir. Amacınız, sonraki ölçümün aynı yüzeyde ve aynı koşulda tekrar edilebilmesidir.
Cihaz sonuçları yakın görünürken ürünün açılı görünüşünde farklılık hissedilebilir. Bu durumda her iki gözlemi yazın. Cihazla ölçülen renk ve gözle görülen parlaklık, aynı kabul kararına katılabilir. Ekranda görülen rengin, numunenin gerçek yansıma davranışını taşımadığını unutmayın. Renk eşleşmesi belirlendikten sonra dokulu kumaşın görünen yönünü, parlaklığını ve ürün üzerindeki gölgeyi fiziksel olarak değerlendirin.
Son kayıtta kumaş kodu, renk, bitim, yüz, iplik yönü ve ışık koşulu bulunsun. Mat parça referans olarak kullanıldıysa aynı parti veya farklı parti olduğu bilgisi de kayda girsin. “Yaygın ışıkta tonlar yakın, eğik ışıkta parlak örneğin ortası daha açık görünüyor” gibi bir gözlem, atölyeye hangi sorunun inceleneceğini anlatır. Zemin tonu yaygın ışıkta da farklı görünüyorsa hangi yönde ayrıldığını belirtin. Sadece daha az parlaklık istiyorsanız da bunu renk değişikliği beklentisinden ayrı söyleyin.
Birden fazla aday dışarıda benzer görünüyor ama raf ışığında ayrılıyorsa, hangi ışığın ürün için belirleyici olduğunu tasarım ekibiyle belirleyin. Müşterinin iki kumaşı birlikte görmesi gerekiyorsa eşleşmenin beklenen yerini tarif edin. Örneğin ön panel ile yan parçanın birleştiği çizgide renk yakınlığı, her kumaşın tek başına aynı patlıcan moru adını taşımasından daha anlamlı olabilir. Aynı kayıt, atölyeye bir sonraki numunede önce tonu mu yoksa yüzeyin parlama biçimini mi kontrol edeceğini açıklar.
İki ekip ayrı yerlerde karar veriyorsa her ikisine de mat referansla parlak numunenin kopyalarını ulaştırın. Bir ekip yalnız fotoğrafa bakabiliyorsa, onun notunu görüntüye ait gözlem olarak kaydedin. Fiziksel numuneye bakan ekip aynı ışık, yön ve altlıkla tekrar inceleme yapabilir. Örneğin telefon fotoğrafındaki açık mor görünümün ışığı çekince kaybolduğu görülürse bu gözlemi doğrudan üründe doğrulayın. Yan yana kullanılacak parçaları aynı çerçevede ve aynı düzlemde göstermek, sonraki görüşmede hangi bölgeden söz edildiğini açık tutar. Karar kartında fotoğrafın yerine ilgili kumaşın referansını ve hangi ışığın belirleyici olduğunu yazın.
İlk örneğin yanında, üzerine çalışılmış ikinci bir fiziksel numune isteyin. Görünüm isteğiniz yalnız parlaklığın alanını veya yansımanın kuvvetini içeriyorsa baz rengi değiştirmeden karşılaştırılmasını sağlayın. Rengi değiştirmek gerekiyorsa önce aynı parlaklık koşulunda bir deneme isteyin. İkisi birden değişmişse sonucu ayrı bir seçenek olarak kaydedin. İlk onayda kullanılan ışık ve yerleşimi tekrar kurarak hem zemin tonunun hem de ürün üzerinde görülen parlaklığın beklendiği gibi olduğunu kontrol edin.
Telefon: +90 212 576 5250
Faks: +90 212 493 0336
E-posta: info@unlutransfer.com
Yenidoğan Mah. Eser Sok. No: 6-8
Bayrampaşa, 34030,
Istanbul / Türkiye
TR 9150171175
Bayrampaşa Vergi Dairesi